Konferencja 2016 FOTOREPORTAŻ >> Państwo opiekuńcze w kryzysie – kres czy transformacja?

Państwo opiekuńcze w kryzysie – kres czy transformacja?

Współczesne państwa opiekuńcze są zagrożone przez zmieniające się warunki gospodarcze (spowolnienie gospodarcze, zadłużenie państw, kryzys finansowy, który wybuchł w 2008 roku) oraz starzenie się społeczeństw. Pociąga to za sobą szereg niekorzystnych konsekwencji społecznych i psychologicznych. Ponadto, obserwowane zmiany strukturalne poddają w wątpliwość dotychczasowe założenia, na jakich była konstruowana polityka społeczna (np. zjawisko pracy biedy (work poverty) podważa dominujące w krajach europejskich założenie, że praca pozwala uniknąć biedy). W związku z tym, obecnie poszukuje się alternatywnych strategii rozwiązywania problemów społecznych, np. koncentruje się wysiłki na aktywnej polityce rynku pracy bądź kładzie się nacisk na inwestowanie w kapitał ludzki. Jednocześnie stawia się pytania takie jak: Czy zmiany w instytucjach państwa opiekuńczego wyznaczają nowy kurs w polityce społecznej czy też stanowią raczej marginalne przystosowanie do zmieniających się okoliczności? Czy obserwowane przekształcenia odzwierciedlają zmiany w dominujących dotychczas założeniach państwa opiekuńczego?

Badacze nie sformułowali jednoznacznych odpowiedzi na te, jak i na inne pytania, wynikające z obserwacji zmian w istniejących systemach zabezpieczeń społecznych. Mianowicie: Czy państwa opiekuńcze upodabniają się do siebie pod naciskiem procesów gospodarczych czy też coraz bardziej się różnicują, szukając odmiennych sposobów adaptacji? Czy – w kontekście integracji europejskiej – można mówić o jakimś jednym, spójnym, europejskim modelu socjalnym? Czy kraje europejskie, w tym Polska, będą zmuszone poświęcić pewne lub większość zasad państwa opiekuńczego? Czy ograniczanie jego instytucji jest nieuchronne? Wreszcie, czy potrzebujemy nowej formuły dla państwa opiekuńczego, która lepiej odpowiadałaby na współczesne wyzwania gospodarcze?

 

 

Powrót na stronę główną konferencji